พระพุทธเจ้าเคยถูกด่าว่า “สัตว์นรก”

นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต๑
ผู้ไม่ถูกนินทาไม่มีในโลก๒

ความจริงข้อนี้ไม่มียกเว้น แม้แต่พระพุทธเจ้าของเราทั้งหลายยังไม่พ้น และยังโดนว่าร้ายด้วยคำรุนแรงมากๆ แม้แต่สำหรับคนธรรมดาอย่างเรา

นั่นคือ “สัตว์นรก”

ถามว่าเรื่องนี้มีที่มาอย่างไร ตอบว่าเรื่องนี้ปรากฏในธรรมบทเรื่องพระนางสามาวดี เรื่องก็มีอยู่ว่าพระนางมาคันทิยาซึ่งเป็นมเหสีของพระเจ้าอุเทน ผูกโกรธพระพุทธเจ้าที่พระองค์ตรัสเปรียบตนว่าเต็มด้วยมูตรและกรีส ตนจึงได้สั่งให้ทาสและกรรมกรทั้งเมืองไปตามด่าพระพุทธเจ้าตลอด 7 วัน ด้วยหวังจะให้พระพุทธเจ้าหนีออกจากเมืองไป

พวกทาสกรรมกรได้รับใบสั่งมา ก็ลงมือทำตามที่สั่งทันที ทั้งเมืองตามด่าพระพุทธองค์ผู้กำลังเสด็จบิณฑบาตอยู่ในเมืองด้วยอักโกสวัตถุ 10 ประการคือ

1. เจ้าเป็นโจร
2. เจ้าเป็นพาล
3. เจ้าเป็นบ้า
4. เจ้าเป็นอูฐ
5. เจ้าเป็นวัว
6. เจ้าเป็นลา
7. เจ้าเป็นสัตว์นรก
8. เจ้าเป็นสัตว์ดิรัจฉาน
9. สุคติของเจ้าไม่มี
10. เจ้าหวังได้ทุคติอย่างเดียว๓

ซึ่งเป็นประเด็นที่ใช้ด่ากันในสมัยนั้น

เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ พระอานนท์ก็ได้กราบทูลข้อให้พระพุทธเจ้าเสด็จไปบิณฑบาตที่เมืองอื่น เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาเจอคนตามด่าเวลาบิณฑบาต แต่พระบรมครูของโลกกลับทรงปฏิเสธ ทรงตรัสว่า ปัญหาเกิดที่ใด ก็ให้มันจบลงที่ตรงนั้น แล้วก็ทรงบิณฑบาตต่อไปโดยไม่หวั่นไหวต่อเสียงนินทาที่เกิดขึ้นในเมือง เหตุการณ์เป็นเช่นนี้ถึง 7 วันจึงสงบลงเพราะฝ่ายคนที่มาด่าเห็นว่าไม่อาจทำให้พระองค์หนีไปได้จึงเลิกราไป

หากเป็นคนธรรมดาอย่างเราๆคงจะอยู่ไม่ได้ถ้ามีคนทั้งเมืองมาตามด่าแบบนี้ คงจะต้องรีบย้ายเมืองหนีเป็นแน่แท้ และไม่กลับมาเหยียบอีกเป็นครั้งที่ 2 แต่พระพุทธเจ้าทรงหยัดสู้ต่อไม่หนีไปไหนถึง 7 วันจนฝ่ายด่าเป็นฝ่ายล่าถอยซะเอง

ในเหตุการณ์ที่พระพุทธองค์ทรงผจญสงครามน้ำลายครั้งนี้ พระองค์ได้ตรัสโอวาทคาถาว่า

อหํ นาโคว สงฺคาเม จาปาโต ปติตํ สรํ
อติวากฺยนฺติติกฺขิสฺสํ ทุสฺสีโล หิ พหุชฺชโน๔

เราจักอดกลั้นคำล่วงเกิน เหมือนช้างอดทนต่อ ลูกศรที่ตกจากแล่งในสงครามฉะนั้น เพราะชนเป็นอันมากเป็นผู้ทุศีล.๕

คาถานี้เป็นเครื่องเตือนใจเตือนสติพวกเราชาวพุทธให้ดูวิธีที่พระพุทธเจ้าทรงรับมือกับคำว่าร้ายจากคนพาลที่หวังจะทำลายขวัญกำลังใจ ถึงแม้จะหนักหนาปานใด พระองค์ก็ไม่ถอยหนี ทรงหยัดสู้ต่อจนได้รับชัยชนะในท้ายที่สุด

ดูเอาเถอะครับ ขนาดพระพุทธเจ้าบรมศาสดาของพวกเรายังต้องผจญกับคำว่าร้ายที่รุนแรงของคนพาลถึง 7 วันเต็มๆเลย จะนับประสาอะไรกับเราซึ่งเป็นคนธรรมดายังไม่หมดกิเลสล่ะครับ

การติฉินนินทาเป็นเรื่องที่ทุกคนเจอหมดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ที่สำคัญก็คือเราจะต้องเข้มแข็งไม่ถอยหนียอมแพ้ต่อคนพาล แต่อยู่สู้จนคนพาลต้องเป็นฝ่ายถอยไป ตามแบบอย่างพระพุทธเจ้าของพวกเรา

ถ้ามัวแต่ถอยหนี ก็มีแต่แพ้เท่านั้น
อยู่สู้อย่างที่พระพุทธเจ้าท่านทำดีกว่า

เพราะยังไงเราก็ไม่ถึงกับเจอคนทั้งเมืองด่าก็แล้วกัน.

อ้างอิง
๑ พระไตรปิฎก ฉบับสยามรัฐ (ภาษาบาลี) เล่มที่ ๒๕ หน้าที่ ๔๕
๒ พระไตรปิฎก ฉบับมหาจุฬาฯ (ภาษาไทย) เล่มที่ ๒๕ หน้าที่ ๑๐๔
๓ พระไตรปิฎก ฉบับมหามกุฏฯ (ภาษาไทย) เล่มที่ ๔๐ หน้าที่ ๒๘๕
๔ พระไตรปิฎก ฉบับสยามรัฐ (ภาษาบาลี) เล่มที่ ๒๕ หน้าที่ ๕๗
๕ พระไตรปิฎก ฉบับมหามกุฏฯ (ภาษาไทย) เล่มที่ ๔๓ หน้าที่ ๒๒๓

cr.ยาแก้บ้า

Advertisements