ใครจะชวนมาวัดก็ไม่สน
 
คุณเรวดี  ปาลวัฒน์วิไชย
กรรมการบริหาร บริษัท เอ็ม พี โลจิสติกส์ (2002) จำกัด

ไม่ได้สนใจวัดเลย…
แม้น้องสาวแท้ๆ ถึงสองคนเข้าวัดนี้อย่างเข้มข้น
ซึ่งเขาก็ชวนเรามาวัดนี้อยู่นานถึง 5-6 ปี
แต่เราไม่มา…
อะไรที่ทำให้ต้องเปลี่ยนใจ
        น้องสาวสองคนได้เข้ามาวัดตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษาและได้พูดถึง วัด หลวงปู่ หลวงพ่อ และคุณยายอาจารย์ฯ ว่าท่านดีอย่างไร และปาฏิหาริย์ พูดจนรู้สึกว่าทำไมน้องถึงได้ศรัทธาอะไรท่านมากขนาดนี้ และยังชวนเราทำบุญ ให้มาวัด เราก็ร่วมบุญด้วยทุกครั้ง แต่ตัวไม่ยอมมา เพราะไม่ได้รู้สึกศรัทธาอะไรวัดนี้เป็นพิเศษและไม่คิดว่าจะมีปาฏิหาริย์ และก็ไม่เห็นความจำเป็นว่าทำไมเราต้องเข้าวัดนี้ด้วย น้องทั้งสองก็ไม่เคยละความพยายามเลย ปกติเราเป็นคนชอบทำบุญบ่อยแต่ทำเล็กๆ น้อยๆ ชอบอ่านหนังสือธรรมะ และเรื่องราวของอริยสงฆ์ จนเมื่ออายุได้ 40 กว่าปี เกิดความรู้สึกว่าเริ่มแก่แล้วนะ จึงไปกราบพระบนบ้าน อธิฐานว่า  “ลูกมีชีวิตอยู่มาจนบัดนี้ยังไม่ได้ศึกษาแก่นแท้ของพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแท้จริงเลย ขอให้ลูกได้พบเส้นทางธรรมะที่ถูกต้อง อย่าให้ต้องเสียเวลาค้นหาและขอให้ได้พบครูอาจารย์ที่ถูกต้องที่จะพาลูกไปสู่แสงสว่างที่แท้จริงของชีวิตด้วยเทอญ”
 
       ในเวลาเดียวกันเป็นช่วงที่แม่ป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล น้องได้เอ่ยปากชวนให้ทำบุญถวายสังฆทาน 3 หมื่นวัดให้แม่ เราก็ยินดีทำเพราะอยากให้แม่หายป่วยและอยากให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น  พอน้องอยากเห็นเราทำบุญให้แม่ จึงถือโอกาสชวนทำบุญให้ตัวเองเพิ่มอีก 3 หมื่นบาท เราปฏิเสธทันที โดยบอกว่าหากจะทำต้องพาเราไปดูวัดก่อน ถ้าไปดูแล้วพอใจก็จะทำ หากไม่พอใจก็ไม่ทำ…!!
 
      ด้วยความเป็นคนช่างสังเกตและมาวัดเพื่อมาดู ก็เกิดคำถามขึ้นทันทีว่า วัดอะไรทำไมใหญ่โตขนาดนี้ แต่กลับสะอาด สงบ เป็นระเบียบ ผู้คนอ่อนน้อม พระสงฆ์มี ศีลาจารวัตรที่งดงาม สิ่งก่อสร้างต่างๆ ไม่วิจิตร หรูหรา ฟุ่มเฟือย แต่เน้นความแข็งแกร่ง คงทน และเรียบง่ายเป็นหลัก ดูแล้วรู้สึกพอใจ จากนั้นก็บอกน้องสาวว่า ไหนพาไปหาคุณยายของเธอหน่อย ที่ว่าศักดิ์สิทธิ์มาก ตอนนั้นคุณยายเพิ่งจะละสังขารไปได้ไม่นาน น้องสาวจึงพาไปกราบร่างท่านแทน พอได้เห็นรูปท่านเท่านั้น แววตาที่เด็ดเดี่ยวและมีเมตตาของท่าน ทำให้รู้สึกเหมือนถูกสะกดให้สงบอย่างบอกไม่ถูก จึงได้กราบท่านว่าคุณแม่ได้นอนป่วยหนักอยู่โรงพยาบาลธนบุรี 1 ด้วยโรคประสาทไขสันหลังแม่ปวดทรมานมากจนต้องให้มอร์ฟีน ทำอย่างไรก็ไม่หายหมอจึงต้องนัดผ่าตัดหลังในอีก 2 วันแต่เราไม่อยากให้แม่ผ่าเลย เพราะอายุมากแล้ว จึงขออธิฐานบารมีคุณยายช่วยให้แม่หายป่วยโดยไม่ต้องผ่าตัดด้วยเถิดและในใจก็อยากให้มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นจริงๆ


      จากนั้นก็กราบลาท่านไปหาแม่ที่โรงพยาบาล เมื่อมาถึงก็เข้าไปเขย่าที่ตัวแม่ซึ่งกำลังสลึมสลือด้วยฤทธิ์มอร์ฟีน อยู่ๆ แม่ก็พูดขึ้นว่า ยายเป็นแม่ชีมา…แม่ชีลอยอยู่บนเพดานโยนหมอนมาให้บอกให้เอาหนุนใต้น่องแล้วจะหายปวดคำพูดของแม่ตอนนั้นทำให้ขนลุกซู่ จึงย้ำถามแม่ใหม่ว่า แม่พูดอะไรนะ แม่ก็บอกเหมือนเดิม เราจึงมั่นใจว่าคุณยายตามเราคามาจากวัดช่วยแม่จริงๆ เพราะแม่ไม่เคยไปวัดธรรมกาย ไม่เคยรู้จักคุณยายมาก่อน หลังจากเหตุการณ์นี้เอง อย่างทันควันก็มีคนรู้จักมาเยี่ยมแม่แล้วบอกว่า แม่ไม่ต้องผ่าตัดหรอกเพราะเขาเคยเป็นโรคนี้มาก่อน ให้หมอใช้เครื่องมือช่วยดึงขาดึงหลังเดี๋ยวก็ดีขึ้นเมื่อลองทำดูปรากฏว่า แม่หายจริงๆ อย่างน่าอัศจรรย์โดยไม่ต้องผ่าตัดเลย และอาการนั้นก็ไม่ปรากฏอีกเลย จนถึงปัจจุบัน เดือนต่อมา เราได้ไปร่วมงานสลายร่างคุณยาย และทำบุญถวายสังฆทาน 3 หมื่นวัดทั่วประเทศวันนั้นรู้สึกอลังการมาก เพราะไม่เคยเห็นงานบุญอะไรยิ่งใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต ทั้งพระทั้งคนให้เกียรติมาร่วมงานหลายแสนคนอย่างล้นหลาม งานที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ไม่ใช้ใครมีเงินจะจัดก็จัดได้ แต่เกิดขึ้นได้ด้วยหัวใจของความทุ่มเทของหลวงพ่อ ทีมงาน และกัลยาณมิตรทำให้เรารู้ว่าคุณยายเป็นบุคคลสำคัญเพียงไร และได้สร้างคุณงามความดีไว้มากมายเป็นอนันต์ หลวงพ่อท่านจึงแสดงความกตัญญูกตเวทิตาต่อครูบาอาจารย์ได้อย่างงดมาถึงเพียงนี้ ในระหว่างพิธี น้ำตาของความรักและเทิดทูนคุณยายหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย รู้สึกเสียดายวันเวลาที่ผ่านไปกับการปฏิเสธน้องไม่ยอมเข้าวัดพระธรรมกายทำให้ต้องพลาดโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่จะได้กราบคุณยายในวันที่ท่านยังมีชีวิตอยู่
 
     เหตุการณ์ครั้งนี้จึงเป็นจุกเริ่มต้นทำให้เราเข้าวัดและทำบุญกับหลวงพ่อมากขึ้น เพราะเมื่อศึกษาข้อมูลของวัดนี้อย่างจริงจังด้วยการชักชวนและแนะนำของเพื่อน กัลยาณมิตรประภาภัทร ศิวพร น้องอุบาสิกาจินดา และ ปิ่นรัฐ ว่าทำไมต้องสร้างวัดใหญ่ ทำไมคนมามากท่านเจ้าอาวาสมีมโนปณิธานอย่างไร พอเราเข้าใจแจ่มแจ้งทำไมเราซาบซึ้งและศรัทธาในสิ่งที่ท่านกำลังทำ แต่มีคนอีกจำนวนหนึ่งที่ยังไม่เข้าใจเพราะความไม่รู้ เรารู้แล้วเราขอเป็นฝ่ายสนับสนุนด้านกำลังเงิน เพื่อให้ท่านนำไปทำสิ่งดีงามให้บังเกิดขึ้นกับพระพุทธศาสนาและชาวโลก
 
        ด้วยความคิดดังนี้ จึงทำบุญถี่และมากขึ้นเรื่อยๆเป็นจำนวนเงินที่มากจนหลายๆ คนตกใจ แล้วต่างพากันสงสัยและตังคำถามกับเราต่างๆนานาว่า เราเพิ่งเข้าวัดมาได้ไม่นานทำไมทำบุญมาก เราโดนหลอกรึเปล่า ระวังหมดตัวทำไมทำบุญกับวัดเยอะ ทำไมไม่เอาไปทำบุญวัดจนๆบ้าง ซึ่งเราก็ขอตอบให้กระจ่างในวันนี้เลย คือ เราทำบุญอย่างมีสติ ต้องการทำบุญกับเนื้อนาบุญ ที่นำเงินไปใช้ในการสืบอายุพระพุทธศาสนาได้อย่างแท้จริงและยาวนาน ถ้าเรามี 10 ล้าน กระจายไปทำบุญกับหลายๆ วัด วัดละนิดวัดละหน่อยให้ได้เยอะวัดมากที่สุดเงินของเราก็จะช่วยแต่ละวัดได้เพียงแค่ทาสีกุฏิ หรือซ่อมหลังคาซ่อมประตูนิดๆ หน่อยๆ แล้วจบกันไปเรากระจายการใช้เงินจนไม่สามารถเอาไปทำสิ่งที่มีค่าเป็นชิ้นเป็นอันได้แต่หากเราเอาเงิน 10 ล้านนั้นมาถวายให้หลวงพ่อเพื่อทุ่มเทสร้างศาสนาสถานที่ยิ่งใหญ่อันมิได้เป็นไปเพื่อความสวยงามหรืออลังการ แต่เป็นไปเพื่อการรองรับมวลมนุษยชาติจากทั่วโลกโดยไม่จำกัดเชื้อชาติ วรรณะ ศาสนา เพศ ผิวพรรณ เพื่อให้คลายทุกข์และแสวงหาความสุขภายในตน และด้วยวิสัยทัศน์ของหลวงพ่อที่ได้สร้างความยิ่งใหญ่นี้ให้มีความแข็งแรงคงทนสามารถรองรับการใช้งานได้นานนับพันปี นั่นหมายถึงเงินของเราที่หามาด้วยความยากลำบากนั้น จะก่อให้เกิดพยานทางวัตถุในพระพุทธศาสนา ให้ลูกหลานในอนาคตได้ใช้ประโยชน์ยาวนานนับพันปี
 
อะไรที่ทำให้ต้องเปลี่ยนใจ
 
      ที่สำคัญเราเห็นว่าวัดนี้เขาทำจริงๆ เราเห็นการเจริญเติบโตของวัดทั้งศาสนาสถานและการเผยแพร่ธรรมะอย่างเข้มแข็งทุกงานบุญใหญ่มีคนมาไว้ใช้สถานทีที่เราสร้างครั้งละหลายๆแสนคน และมาใช้บ่อยๆ จนเราปลื้มทุกครั้ง ที่ได้เห็นว่าวัดสร้างใหญ่ไว้ใช้ ไม่ได้สร้างไว้โชว์ นั่นคือ เราได้สร้างศูนย์กลางที่เข้มแข็งให้พระพุทธศาสนาไว้จุดหนึ่งก่อน เพื่อเป็นแม่แบบที่เข้มแข็ง งดงาม และทรงคุณค่าเพื่อเชื่อมต่ออาณาจักรพระพุทธศาสนาให้งดงามและงอกงามออกไปทั่วโลก เงินที่ทำบุญดูว่ามากสำหรับชีวิตเรา แต่เป็นเพียงผงธุลีเมื่อเทียบกับมโนปณิธานของหลวงพ่อในการสร้างวัดให้เป็นศูนย์กลางพระพุทธศาสนา เพื่อรวมใจคนทั่วโลกให้เกิดสันติสุข และเราก็ไม่เคยผิดหวังเลย เพราะเงินที่ทำบุญนั้น นอกจากหลวงพ่อจะใช้สร้างวัดแล้ว ที่สำคัญท่านยังได้สร้างพระให้เป็นพระแท้และสร้างคนให้เป็นคนดีเกิดขึ้นในสังคมอีกด้วย โดยผ่านโครงการดีๆ มากมาย เช่น จานดาวธรรม อบรม ธรรมทายาท ตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า ช่วยเหลือพุทธบุตร 266 วัดภาคใต้ (ปัจจุบันเป็น 323 วัด) และวัดที่ประสบภัยจากน้ำท่วมและอีกมากมายนับร้อยโครงการ
 
       หากใครได้มีโอกาสมารับรู้ข้อมูล เรียนรู้และสัมผัสชีวิตของหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย และวัดพระธรรมกายแล้วจะรู้ได้เองว่า นี่คือ บุคคลในฝันและวัดในฝันที่เป็นจริงเมื่อมาจึงรู้ เมื่อรู้จะเข้าใจ เมื่อเข้าใจและซาบซึ้ง…จนถึงขั้นเกิดศรัทธา บุคคลผู้เข้ามาพิสูจน์อย่างถ่องแท้เท่านั้นจึงรู้ว่า คำนี้เป็นคำจริงโดยแท้…
 
Advertisements